Op de website duurzaamgebouwd.nl riep een collega-architect recent ontwerpers op om niet de alom aanwezige trend van circulariteit te volgen. Sterker: we zouden ons juist weer moeten richten op bouwen voor de eeuwigheid. Waarom zou je immers gaan slepen met gebouwen en onderdelen en wat kost dat wel niet aan transport, brandstof en vervuiling? De geliefde historische pakhuizen staan er ook al eeuwen en hebben zich voortdurend gevoegd naar veranderend gebruik. Kortom: onroerend goed moet geen roerend goed worden.
Op zich een valide punt en een aangenaam tegengeluid in de circulaire hype. Maar het is ook een romantisch standpunt dat in het licht van de kwantiteit, kwaliteit en snelheid van de bouw en ruimtelijke ontwikkeling in de afgelopen eeuw nauwelijks valt vol te houden. In mijn optiek verwart de collega bovendien doel en middel. Demontabel en circulair bouwen heeft immers niet primair als doel de resultaten ervan vervolgens over de aardbol te slepen. Tijdelijke, verplaatsbare gebouwen als onze Tijdelijke Rechtbank Amsterdam en horecagelegenheid The Green House in Utrecht zijn er, maar vormen zeker niet het hoofddoel van de circulaire bouwproductie. Demontabel bouwen dient wel expliciet het mogelijk maken van steeds veranderlijk gebruik. Daarnaast gaat het op een intelligente manier om met zowel de hoeveelheid materialen als de verschillende levensduren daarvan. Bovenal biedt het mogelijkheden om binnen hetzelfde budget en in minder tijd een hogere kwaliteit te realiseren.
Al sinds het begin van ons ruim 45-jarige bestaan ontwerpen wij daarom gebouwen als bouwpakketten die eenvoudig te assembleren en weer uit elkaar te halen zijn. Veel aandacht gaat daarbij uit naar de verbindingen tussen onderdelen en de volgordelijkheid daarvan. Zo’n aanpak geeft veel ruimte voor pragmatische, steeds verdergaande verbeteringen op allerlei aspecten; van de verschillende componenten en daarmee ook van het geheel. Het doel is gebouwen werkelijk ‘ontroerend goed’ maken. Als je niet uitkijkt, blijven ze vervolgens zomaar honderd jaar staan.
Ronald Schleurholts, architect partner cepezed Cobouw, 14 mei 2019
Op zich een valide punt en een aangenaam tegengeluid in de circulaire hype. Maar het is ook een romantisch standpunt dat in het licht van de kwantiteit, kwaliteit en snelheid van de bouw en ruimtelijke ontwikkeling in de afgelopen eeuw nauwelijks valt vol te houden. In mijn optiek verwart de collega bovendien doel en middel. Demontabel en circulair bouwen heeft immers niet primair als doel de resultaten ervan vervolgens over de aardbol te slepen. Tijdelijke, verplaatsbare gebouwen als onze Tijdelijke Rechtbank Amsterdam en horecagelegenheid The Green House in Utrecht zijn er, maar vormen zeker niet het hoofddoel van de circulaire bouwproductie. Demontabel bouwen dient wel expliciet het mogelijk maken van steeds veranderlijk gebruik. Daarnaast gaat het op een intelligente manier om met zowel de hoeveelheid materialen als de verschillende levensduren daarvan. Bovenal biedt het mogelijkheden om binnen hetzelfde budget en in minder tijd een hogere kwaliteit te realiseren.
Al sinds het begin van ons ruim 45-jarige bestaan ontwerpen wij daarom gebouwen als bouwpakketten die eenvoudig te assembleren en weer uit elkaar te halen zijn. Veel aandacht gaat daarbij uit naar de verbindingen tussen onderdelen en de volgordelijkheid daarvan. Zo’n aanpak geeft veel ruimte voor pragmatische, steeds verdergaande verbeteringen op allerlei aspecten; van de verschillende componenten en daarmee ook van het geheel. Het doel is gebouwen werkelijk ‘ontroerend goed’ maken. Als je niet uitkijkt, blijven ze vervolgens zomaar honderd jaar staan.
Ronald Schleurholts, architect partner cepezed Cobouw, 14 mei 2019
