Alexandra haalde aan de École Nationale Supérieure d'Architecture de Paris Belleville zowel haar bachelor als haar master in architectuur. Tijdens haar studie deed ze werkervaring op bij enkele Parijse architectenbureaus, waar haar passie voor duurzaamheid tot zijn recht kon komen.
Voor haar master schreef Alexandra een advies over het gebruik van vezels van biobased plastic in beton. Haar afstudeeronderzoek, een samenwerking met Olmo Galetti, betrof een onderzoek naar de toekomstmogelijkheden na de ontmanteling van de kerncentrale van Fessenheim, een gecompliceerd, actueel onderwerp. Zij zien de wisselwerking tussen mens, natuur en technologie als een mogelijk antwoord op de vraag wat te doen met gesloten kerncentrales.
Na haar studie vertrok Alexandra naar Nederland om zich aan te sluiten bij het cepezed-team. Zij maakt deel uit van de duurzaamheidsgroep, waarvoor zij de materiaalgebonden CO2-hoeveelheid van onze gebouwen in kaart brengt. Alexandra voelt dat haar ‘passie voor innovatie en onderzoek goed gedijen in deze dynamische omgeving’. Daarnaast spreekt het integrale karakter van cepezeds gebouwen Alexandra erg aan. Ze heeft van horen zeggen ‘dat bij cepezed een verandering van muurkleur in een project de installatieadviseur ertoe kan aanzetten een andere luchtbehandelingskast te bestellen.’
Zij vindt de ontwerpen van cepezed uitzonderlijk technisch en functioneel, ‘voor overbodige elementen is simpelweg geen ruimte’. Dit type architectuur spreekt haar aan, zoals ook blijkt uit het gesprek dat zij in het kader van ons 50-jarig jubileum voerde met Jan Pesman, over hun gedeelde fascinatie voor de Fransman Jean Prouvé.
Alexandra is trots op haar bijdrage aan Qutech en LabQ. Bij Qutech was zij betrokken vanaf de schetsontwerpfase, bij LabQ in de aanbestedingsfase. Ze vindt kwantumgebouwen intrigerend, omdat ze nog meer dan andere gebouwen een logische, functionele benadering vereisen. ‘Kwantumgebouwen dienen als knooppunten voor innovatie en hebben een omgeving nodig die samenwerking en welzijn bevordert.’
Voor haar master schreef Alexandra een advies over het gebruik van vezels van biobased plastic in beton. Haar afstudeeronderzoek, een samenwerking met Olmo Galetti, betrof een onderzoek naar de toekomstmogelijkheden na de ontmanteling van de kerncentrale van Fessenheim, een gecompliceerd, actueel onderwerp. Zij zien de wisselwerking tussen mens, natuur en technologie als een mogelijk antwoord op de vraag wat te doen met gesloten kerncentrales.
Na haar studie vertrok Alexandra naar Nederland om zich aan te sluiten bij het cepezed-team. Zij maakt deel uit van de duurzaamheidsgroep, waarvoor zij de materiaalgebonden CO2-hoeveelheid van onze gebouwen in kaart brengt. Alexandra voelt dat haar ‘passie voor innovatie en onderzoek goed gedijen in deze dynamische omgeving’. Daarnaast spreekt het integrale karakter van cepezeds gebouwen Alexandra erg aan. Ze heeft van horen zeggen ‘dat bij cepezed een verandering van muurkleur in een project de installatieadviseur ertoe kan aanzetten een andere luchtbehandelingskast te bestellen.’
Zij vindt de ontwerpen van cepezed uitzonderlijk technisch en functioneel, ‘voor overbodige elementen is simpelweg geen ruimte’. Dit type architectuur spreekt haar aan, zoals ook blijkt uit het gesprek dat zij in het kader van ons 50-jarig jubileum voerde met Jan Pesman, over hun gedeelde fascinatie voor de Fransman Jean Prouvé.
Alexandra is trots op haar bijdrage aan Qutech en LabQ. Bij Qutech was zij betrokken vanaf de schetsontwerpfase, bij LabQ in de aanbestedingsfase. Ze vindt kwantumgebouwen intrigerend, omdat ze nog meer dan andere gebouwen een logische, functionele benadering vereisen. ‘Kwantumgebouwen dienen als knooppunten voor innovatie en hebben een omgeving nodig die samenwerking en welzijn bevordert.’
